UA-118292059-1

Monthly Archives: maart 2021

A rose is a rose is a

De complete lost generation dronk thee bij Gertrude Stein in Parijs. Schrijvers, fotografen en schilders: Picasso, Hemmingway, Ezra Pound. La grande dame had een persoon in gedachten toen ze haar beroemde dichtregel over Rose op papier plaatste. Later gaf ze de woorden een bredere betekenis. Kubisme in taal.

les-rosesOp een online veiling wordt een stilleven van bloemen in een vaas aangeboden. Bleke rozen in een donkere vaas. Een krachtig beeld dat de aandacht vast houdt. De bloemen zijn vaardig op het doek gezet en in de donkere vaas weerspiegelt het daglicht. Is het tin of glanzend geschilderd aardewerk? De lijst is wat gedateerd, maar in een moderne strak kader past zo’n schilderij in menig eigentijds interieur. Ik vind het een mooi werk, maar is het wat waard?

Henri Fantin-LatourEen zoektocht naar vergelijkbare werken leidt naar Henri Fantin-Latour (1836-1904), een Franse kunstschilder van eind negentiende eeuw die prachtige portretten en stillevens maakte. Vooral zijn bloemstukken zijn befaamd.

De stijl van Fantin-Latour wordt omschreven als realistisch met een neiging naar de romantiek. Hij was bovendien bevriend met Manet, een bekende impressionist. Die invloed is te zien in zijn beste bloemstukken, als hij de penseel zijn gang laat gaan en afzonderlijke toetsen zichtbaar laat zijn. Dat geldt voor het te veilen werk ook. De weerspiegeling op de vaas ligt er vet op en ook bij de rozeblaadjes heeft de maker een stevige haal niet geschuwd. Trefzeker.

Decoratief

De bloemstukken waren een belangrijke bron van inkomsten voor Fantin-Latour. Hij maakte liever portretten en fantasie-afbeeldingen van mythische vrouwen, maar zijn bloemen waren een gezocht bezit. Deze schilderijen belandden in menig salon in Parijs en Londen, waar hij regelmatig verbleef. Het is decoratief werk dat ruim een eeuw later niets aan kracht heeft ingeboet, mede dankzij de fabuleuze stof-expressie en het indrukwekkende lichtspel op de bloemen. Een mooi bloemstuk van Fantin-Latour is tonnen waard. De schilder heeft bijna vijfhonderd werken gemaakt, voor zover bekend. Maar er komt regelmatig een onbekend doek voor de dag.

Of het aangeboden stuk zo’n onbekend werk is, kan alleen een expert beoordelen. Zet het naast enkele originelen van de oude meester, dan mist het de scherpte en verfijning die de echte werken hebben. Een signatuur is op het aangeboden kunstwerk niet te zien en ook de achterzijde geeft niets prijs. Het is waarschijnlijk gemaakt door een navolger en een liefhebber, maar het is een krachtig stuk op zich. De prijs werd in de laatste minuten opgedreven van amper honderd euro naar €180-. Nog steeds een mooie prijs waar de nieuwe eigenaar een echt schilderij voor krijgt, en geen poster uit de kopieerhandel.

Werk van Fantin-Latour is te vinden in Museum Boymans, Kröller-Müller, Van Gogh Museum, <wordt uitgebreid>

les-roses

Büffel Billies

Het vlees is afkomstig van buffelstieren die vrij rondlopen langs de Amalfikust in Italië of in de rivierdelta van de Rio Parana in Argentinië. Deze stiertjes zijn overbodig, want het zijn de broers van de koeien die melk geven waar Mozzarella van gemaakt wordt. Zachtaardige runderen, zo worden ze op de website van Büffel Bill beschreven. Zoetsappig in de weide, smeltend op de tong.

buffelvleesIn Nederland zeggen we Buffalo Bill, maar we gunnen de Duitsers hun eigen nasynchronisatie. De webslager is een Duitse startup, sinds 2016 gevestigd bij de Bodemzee. De webshop van Büffel Bill werft nu ook in Nederland, en de vertaling is zo te zien robo-copy. Straks praten we allemaal Germanikaans. En eten we Bradwoorst, Roulade en Biltong. Vooral de omzetting van Bratwurst is in niemandsland blijven steken. Zou dat expres zo gedaan zijn? Er lijkt een langzame herwaardering van het Duits op gang te zijn gekomen. In Nederland hadden we af-en-toe een opleving. Destijds met Nina Hagen en Nena met d’r Luftballonnen al. Later met Rammstein die het Duits zo lekker over de betonbahn laat rollen. Of Haus am See.

Is Büffel Bill de über van biefstuk?

STICHD

Eerst had de Bossche sokkenproducent Dobotex een licentie om bodywear voor PUMA te maken. Daarna nam PUMA een aandeel in het bedrijf. Dat werd een meerderheidsbelang in 2008 en drie jaar later nam PUMA de hele bedoening over. “Niet teveel aan veranderen,” was de eerste opdracht aan Nina Nix die in 2011 vanuit Duitsland naar Brabant gestuurd werd om de leiding over te nemen. “Het bedrijf is heel winstgevend zoals het nu is.” Nix luisterde niet, noemde de onderneming STICHD en voegde nieuwe productgroepen toe.

Dobotex is geen oud familiebedrijf met oprichters uit het stoomtijdperk. Toch is er een voorgeschiedenis. De onderneming is opgezet in 1979 door Jeroen van Dooren, zoon van Martien van Dooren die sinds de jaren vijftig Dorefa in Tilburg onder hoede had: Van Dooren Regenkleding Fabriek. Jeroen maakte er een sokkenhandel van. Er zijn voor Dobotex nooit sokken gebreid in Noord-Brabant. De productie vindt plaats in lagelonenlanden als China, Pakistan, Turkije en Portugal. Van daaruit worden ze naar Nederland verscheept, naar het grote pakhuis van Dobologic in Tilburg. Gebouwd door Dokvast van dezelfde familie Van Dooren. Een verzendhuis waar bijna 150 mensen werken. De helft is Pools. Zij maken de pakketjes die drie keer per week naar winkels in heel Europa verstuurd worden.

Fuel for Fans

Dobotex was een onzichtbare toeleverancier die meeliftte met de bekendheid van de merken die het in licentie had. Dobotex begon als sokkenproducent oftewel legwear, maar geleidelijk kwamen daar onder leiding van PUMA bodywear en fanwear bij, en later ook swimwear. De onderneming werkt inmiddels ook voor opdrachtgevers zoals Levi Strauss en Tommy Hilfiger. STICHD komt in de verschillende productgroepen meer naar voren om afnemers advies te geven om de verkoop te bevorderen. Maar het bedrijf heeft zelf geen merken die bij de consument bekend zijn. Het is wel actief in merchandise, met het label Branded Sports Merchandising.

merchandiseEigenlijk is dat geen handelsnaam, geen merk. Meer een omschrijving van een activiteit. Maar onder deze naam is de Bossche bedrijf wel zelf actief als trader op Amazon. Het zijn vooral Formule 1 Teams die fan-merchandise laten maken door Dobotex. Met name Scuderia Ferrari, Red Bull Racing en Mercedes AMG Petronas. Vaak is er sprake van dual branding. Dan staat er behalve de naam van het F1-team ook een logo van Hilfiger of Puma te zien. Branded Sports Merchandising bewerkt zijn opdrachtgevers vanuit een vestiging in Londen.

Het bedrijf biedt niet alleen zijn productie-diensten aan, maar ook zijn distributiekracht wereldwijd. Bovendien kan het bedrijf branded webshops en event retail aanbieden. Tijdelijke winkels langs de belangrijke F1 circuits. Een flinke sprong voor de voormalige sokverkopers. Er is ook een verzamelshop: Fuel For Fans.

 

Floryday

Vanuit het Google Ads netwerk worden er een advertenties doorgegeven naar pagina’s van geselecteerde voorbijganger (niet iedereen ziet zulke advertenties) van kledingverkoper Floryday. Ga we naar de webshop dan zien we aanbiedingen in het Nederlands, van een leverancier die in Hongkong gevestigd is. Het zijn helaas dameskleren, dus er gaat nog iets fout in de database van deze Chinese verkoper. Maar hij weet wel dat deze voorbijganger af-en-toe iets bestelt bij Aliexpress, want dat is de enige relatie met Chinese webshops.

De webshop meldt in het hele verkooptraject niet dat er zaken gedaan worden met een shop in Hongkong. Dat zien we op de Over Ons-pagina. Tijdens de bestelling wordt slechts genoemd dat de levertijd 12 tot 17 dagen in beslag neemt. De klant kan betalen met iDeal, Klarna en diverse andere methoden die gebruikelijk zijn in Nederland. En alle kleding wordt getoond op westerse modellen. Er komt geen enkele Chinees in beeld. Ook geen Afrikaan trouwens, zelf niet in de webshop voor Zuid-Afrika.

ZC Holding

In de Algemene Voorwaarden komt de naam ZC Holding (HK) Limited naar voren, de eigenaar van het merk Floryday. Wie vanuit Europa een bestelling plaatst, heeft te maken met ZC (FR) Limited uit Parijs, gevestijd in een virtual office aan de 66 Avenue des Champs d’Elysees. Deze ZC Holding heeft verder nog kledingformules zoals Airycloth, Airyclub, Airydress, Clothmelon, Eoschoice, Sisdress en Tendaisy.

Tevens komen we ZC Holding tegen als eigenaar van webwarenhuis Vova.com dat aanvankelijk actief was in Turkije, Polen en Brazilië, maar inmiddels de hele wereld als speelgrond beschouwt. Vova staat inmiddels in de webwinkel-toptien van Italië en Frankrijk, ergens in de buurt van Zalando en Wish. Deze webwinkel verdient bijzondere aandacht, want Vova schuwt er niet voor terug om nep-Nike kleding te verkopen. We zien ook Adidas, Puma, Guess en talloze andere merken in het warenhuis. En de afdeling nepparfum is indrukwekkend. Dat zoiets nog bestaat anno 2021.

Colin Zheng Huang

ZC Holding staat volgens FT-verslaggever Ryan McMorrow (twitter) op naam van een Chen Yi, maar dat zou een katvanger zijn voor Colin Zheng Huang, een game-developer in Shanghai. McMorrow heeft een artikel over deze e-commerce mogul gemaakt voor de Financial Times. Huang gebruikt de miljoenen die hij verdiend heeft met online games om een voet tussen de deur te krijgen in de webverkoop van kleding.

Huang heeft in China onder andere voor Google gewerkt voordat hij in 2007 de webwinkel Ouku begon, gespecialiseerd in elektronica. Daarna startte hij Lequee, een bedrijf dat buitenlandse merken wegwijs maakten op Alibaba en JD.com. Een andere startup uit de koker van Huang was Lebbay, een bouwer van webwinkels met gedeelde backoffices. Onder het label Shanghai Xungmen werden games ontwikkeld. In 2015 begon zijn team aan Pinhaohuo en Pinduoduo, een social commerce-platform en marktplaats. Dat is sindsdien een enorm succes geworden, zodat de webwinkels eigenlijk volgen in het kielzog. Colin Huang was volgens Forbes even de op één na rijkste Chinees. Hij had lang een eigen blog, maar dat is offline gehaald.

Webshops

De webshop Florydays is al in 2017 gelanceerd als webwinkel met een optimistisch vooruitzicht op een marktomvang van 1 trillioen dollar. De site bestond al sinds 2015 en had twee jaar later duizenden commodities verkocht. Een slap pr-verhaal. De omzet in 2020 is onbekend, maar het is wel zichtbaar dat de aanwezigheid van deze webwinkel toegenomen is. Op Facebook heeft Florydays 2,5 miljoen volgers.

[nog in bewerking]